รักตัวเองไม่ใช่การเห็นแก่ตัว ย่าเหมี่ยวชวนกลับมาดูแลใจตัวเอง เติมพลังใจที่เหนื่อยล้า และเรียนรู้ว่าการให้ตัวเองได้พัก คือจุดเริ่มต้นของความรักที่มั่นคง
เคยสงสัยกันไหมคะว่า ทำไมเวลาใครมีปัญหา เราถึงพร้อมจะเข้าไปช่วยเขาได้เสมอ แต่พอถึงวันที่ตัวเองเหนื่อย วันที่ตัวเองมีเรื่องหนักใจ กลับไม่รู้ว่าจะดูแลหัวใจของตัวเองอย่างไร
บางคนดูแลคนในครอบครัวได้ดีมาก ดูแลลูก ดูแลพ่อแม่ ดูแลคนรัก หรือแม้แต่เพื่อนร่วมงาน ใครมีปัญหาอะไรก็พร้อมจะช่วยเหลือ แต่พอถามตัวเองว่า แล้ววันนี้เรามีความสุขหรือเปล่า กลับตอบไม่ได้
ย่าเหมี่ยวอยากชวนคุณกลับมามองเรื่องนี้ด้วยกันนะคะ
เพราะบางครั้งเราใช้เวลาทั้งชีวิตเรียนรู้ว่าจะรักและดูแลคนอื่นอย่างไร จนลืมไปว่าคนอีกคนหนึ่งที่ต้องการความรักจากเราเหมือนกัน ก็คือตัวเราเองนี่แหละค่ะ
ทำไมเราดูแลคนอื่นเก่ง แต่กลับดูแลใจตัวเองไม่เป็น
ย่าอยากให้คุณลองนึกย้อนกลับไปดูนะคะ ตั้งแต่เด็กจนโต เราได้ยินคำสอนเรื่องการเป็นผู้ให้กันอยู่เสมอ
ต้องรู้จักเสียสละ ต้องช่วยเหลือคนอื่น ต้องเป็นคนมีน้ำใจ ต้องไม่คิดถึงแต่ตัวเอง
ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่ดีนะคะ ย่าก็ไม่ได้บอกว่าการเป็นผู้ให้เป็นเรื่องผิดเลย เพราะการได้ช่วยเหลือใครสักคนก็สามารถทำให้เรามีความสุขได้เหมือนกัน
แต่ปัญหามันเกิดขึ้นตรงที่ บางครั้งเราจำคำสอนเรื่องการเป็นผู้ให้ได้ดีมาก จนลืมไปว่า การเป็นผู้รับก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน
เวลาคนอื่นเหนื่อย เราบอกให้เขาพัก แต่เวลาตัวเองเหนื่อย เรากลับบอกตัวเองว่าอดทนอีกนิด
เวลาเพื่อนมีเรื่องไม่สบายใจ เราพร้อมจะรับฟังเขาเป็นชั่วโมง แต่พอเราเองมีเรื่องทุกข์ใจ กลับบอกตัวเองว่าไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวก็หาย
ย่าอยากให้คุณลองถามตัวเองดูนะคะว่า ที่ผ่านมาเราให้ความสำคัญกับความรู้สึกของคนอื่นมาก จนเผลอมองข้ามความรู้สึกของตัวเองไปบ้างหรือเปล่า
ถ้าคำตอบคือใช่ ก็ไม่จำเป็นต้องโทษตัวเองนะคะ เพราะเราเริ่มเปลี่ยนแปลงสิ่งนี้ได้ตั้งแต่วันนี้ค่ะ
มีความคิดหนึ่งที่ย่าอยากชวนคุณลองมองใหม่ค่ะ
หลายคนรู้สึกว่าถ้าวันไหนเราเลือกตัวเองก่อน เลือกที่จะพัก เลือกที่จะไม่ช่วยใคร หรือปฏิเสธสิ่งที่คนอื่นขอ เราอาจกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว
เคยเป็นไหมคะ ทั้งที่วันนี้เหนื่อยมากแล้ว แต่พอมีใครขอความช่วยเหลือ เราก็ยังตอบตกลง เพราะกลัวว่าเขาจะผิดหวัง
หรือบางครั้งอยากมีเวลาอยู่กับตัวเองสักวัน แต่กลับรู้สึกผิดที่ไม่ได้ใช้เวลานั้นไปดูแลคนอื่น
ย่าอยากบอกว่า การรักตัวเองไม่ใช่การเห็นแก่ตัวนะคะ
การเห็นแก่ตัวคือการมองแต่ความต้องการของตัวเองโดยไม่สนใจผลกระทบที่เกิดกับคนอื่น แต่การรักตัวเองคือการรับรู้ว่าเราก็มีความรู้สึก มีขีดจำกัด และมีความต้องการที่ควรได้รับการดูแลเหมือนกัน
คุณสามารถเป็นคนมีน้ำใจ และขณะเดียวกันก็สามารถบอกได้ว่า วันนี้ฉันเหนื่อยมาก ขอพักก่อนนะ
คุณสามารถรักครอบครัวได้ โดยไม่จำเป็นต้องละเลยความสุขของตัวเอง
และคุณสามารถเป็นผู้ให้ที่ดีได้ โดยไม่จำเป็นต้องยอมเสียสละทุกอย่างจนตัวเองไม่เหลือแรง
เห็นไหมคะ เราไม่จำเป็นต้องเลือกระหว่างการรักตัวเองกับการรักคนอื่นเลย เราสามารถให้ความสำคัญกับทั้งสองอย่างไปพร้อมกันได้ค่ะ
ในคลิปนี้ย่าเปรียบเทียบเรื่องหนึ่งเอาไว้ค่ะ
ลองนึกภาพว่าหัวใจของเราเป็นเหมือนแก้วน้ำหนึ่งใบ
ถ้าในแก้วใบนั้นมีน้ำอยู่เต็ม เราก็มีน้ำที่จะค่อยๆ แบ่งปันให้คนอื่นได้
แต่ถ้าแก้วใบนั้นว่างเปล่า ไม่มีน้ำเหลืออยู่เลย แล้วเราจะเอาอะไรไปแบ่งปันให้คนอื่นล่ะคะ
หัวใจของคนเราก็คล้ายกันค่ะ
ถ้าเราเหนื่อยล้ามากๆ ต้องแบกรับความรับผิดชอบอยู่ตลอดเวลา ไม่เคยให้ตัวเองได้พัก ไม่เคยถามตัวเองว่าต้องการอะไร วันหนึ่งเราอาจรู้สึกว่าทำไมสิ่งที่เคยทำด้วยความรัก กลับกลายเป็นความเหนื่อยหน่ายไปเสียหมด
ไม่ใช่ว่าเราไม่รักคนเหล่านั้นแล้วนะคะ แต่อาจเป็นเพราะเราดูแลทุกคนจนลืมดูแลตัวเอง
ย่าอยากให้คุณลองนึกถึงแก้วน้ำของตัวเองวันนี้ดูค่ะ
ตอนนี้ในแก้วของคุณมีน้ำเหลืออยู่มากแค่ไหน
คุณยังมีเวลาทำสิ่งที่ตัวเองชอบอยู่ไหม ยังมีโอกาสได้นอนพักอย่างเต็มที่หรือเปล่า หรือช่วงนี้คุณกำลังใช้ชีวิตเพื่อจัดการความต้องการของคนอื่นมากกว่าความต้องการของตัวเอง
ถ้าคุณรู้สึกว่าแก้วน้ำของตัวเองกำลังจะว่าง ก็ไม่ต้องฝืนเทน้ำออกไปอีกนะคะ
ลองกลับมาเติมน้ำให้แก้วของตัวเองบ้าง
เพราะการพักและการรับความช่วยเหลือจากคนอื่น ไม่ได้ทำให้คุณเป็นผู้ให้ที่ไม่ดี แต่ช่วยให้คุณมีแรงดูแลทั้งตัวเองและคนที่คุณรักต่อไปได้อย่างสมดุลค่ะ
บางคนพอได้ยินคำว่ารักตัวเอง ก็อาจนึกว่าต้องทำอะไรยิ่งใหญ่ ต้องเปลี่ยนชีวิต ต้องเดินทางไปพักผ่อน หรือใช้เงินซื้อสิ่งของให้ตัวเอง
แต่สำหรับย่า การเริ่มต้นดูแลใจตัวเองอาจง่ายกว่านั้นมากค่ะ
ลองเริ่มจากการอนุญาตให้ตัวเองได้พักก่อนก็ได้
ถ้าวันนี้คุณทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน กลับถึงบ้านแล้วอยากนั่งเงียบๆ ไม่อยากคุยกับใคร ก็ให้เวลากับตัวเองสักหน่อย
ถ้าช่วงนี้มีเรื่องให้คิดมากมาย และคุณรู้สึกว่าอยากพักจากโทรศัพท์หรือโซเชียลมีเดีย ก็ลองวางมันลงสักพัก
หรือถ้าคุณเป็นคนที่ชอบรับปากช่วยเหลือคนอื่นอยู่เสมอ ลองฝึกพูดอย่างสุภาพว่า วันนี้อาจยังช่วยไม่ไหวนะ ขอจัดการเรื่องของตัวเองก่อน
ไม่ต้องรู้สึกผิดกับการพูดแบบนี้ค่ะ
ย่าอยากให้คุณเข้าใจว่า การใจดีกับตัวเองไม่ได้แปลว่าเราขี้เกียจหรือไม่รับผิดชอบ แต่หมายถึงการรู้จักรับฟังตัวเองว่าเมื่อไหร่ควรไปต่อ และเมื่อไหร่ควรพัก
ที่สำคัญ ไม่ต้องรอให้ตัวเองเหนื่อยจนทนไม่ไหวก่อนนะคะ ถึงจะอนุญาตให้ตัวเองได้พัก
ย่าอยากพูดถึงอีกเรื่องหนึ่งค่ะ นั่นคือการเปิดใจยอมรับความช่วยเหลือจากคนอื่น
บางคนเป็นคนดูแลทุกคนจนเคยชิน เวลามีใครถามว่าเหนื่อยไหม ต้องการให้ช่วยอะไรหรือเปล่า เราก็มักตอบทันทีว่า ไม่เป็นไร ฉันทำเองได้
ทั้งที่จริงๆ แล้วเราอาจกำลังเหนื่อยมาก
คุณรู้ไหมคะว่า การยอมรับว่าเราเหนื่อย หรือการขอความช่วยเหลือจากใครสักคน ไม่ได้ทำให้เราเป็นคนอ่อนแอเลย
ถ้าวันไหนคุณมีเรื่องไม่สบายใจ คุณก็มีสิทธิ์ที่จะพูดมันออกมาเหมือนกัน
ถ้าวันไหนคุณต้องการใครสักคนรับฟัง คุณก็สามารถบอกคนที่คุณไว้วางใจได้ว่า วันนี้ขอเล่าอะไรให้ฟังหน่อยได้ไหม
เราไม่จำเป็นต้องเป็นฝ่ายรับฟังเพียงอย่างเดียวตลอดชีวิตนะคะ
บางครั้งคนที่อยู่ข้างๆ เรา เขาก็อยากมีโอกาสได้ดูแลเรากลับบ้างเหมือนกัน
ย่าอยากให้คุณลองเปิดพื้นที่ให้ความรักและความห่วงใยจากคนอื่นเดินทางมาถึงตัวคุณด้วยค่ะ
เพราะความสัมพันธ์ที่ดี ไม่จำเป็นต้องมีคนหนึ่งเป็นผู้ให้ และอีกคนหนึ่งเป็นผู้รับอยู่ตลอดเวลา
แต่เป็นการที่เราต่างดูแลกันและกันตามกำลังที่มีต่างหากค่ะ
ย่าอยากชวนให้คุณเริ่มจากอะไรเล็กๆ ในแต่ละวันนะคะ
อาจเป็นการตื่นเช้ามาแล้วไม่รีบหยิบโทรศัพท์ แต่ให้เวลาตัวเองนั่งจิบกาแฟเงียบๆ สักครู่
หรือระหว่างวัน ถ้ารู้สึกเหนื่อย ก็ลองหยุดพัก หายใจช้าๆ แล้วถามตัวเองว่าวันนี้เราไหวแค่ไหน
บางคนอาจเลือกไปเดินเล่น ฟังเพลง ทำอาหาร หรือใช้เวลากับสิ่งที่ทำแล้วรู้สึกสบายใจ
ไม่ได้มีวิธีไหนถูกต้องที่สุดสำหรับทุกคนนะคะ เพราะแต่ละคนมีชีวิต มีความรับผิดชอบ และมีสิ่งที่ทำให้ตัวเองมีความสุขแตกต่างกัน
สิ่งสำคัญคือการค่อยๆ กลับมาฟังหัวใจของตัวเอง
ลองถามตัวเองเป็นประจำก็ได้ค่ะว่า วันนี้เราทำอะไรเพื่อตัวเองไปแล้วบ้าง
ไม่ใช่เพื่อจับผิดว่าตัวเองดูแลตัวเองได้ดีพอหรือยัง แต่เพื่อเตือนว่าในหนึ่งวันที่เรามอบเวลาให้คนอื่นไปมากมาย เราก็ควรมีเวลาเล็กๆ สำหรับตัวเองด้วย
และถ้าบางวันคุณยุ่งมากจนแทบไม่มีเวลาพัก ก็อย่ากลับมาตำหนิตัวเองอีกนะคะ
ค่อยๆ เรียนรู้ ค่อยๆ ปรับไปตามชีวิตของเรา
ย่าเชื่อว่าการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ ที่เราทำอย่างต่อเนื่อง จะช่วยให้เราค่อยๆ สร้างความสัมพันธ์ที่อ่อนโยนกับตัวเองมากขึ้นค่ะ
ย่าอยากให้คุณจำเอาไว้อย่างหนึ่งนะคะ
การรักตัวเองไม่ใช่การเห็นแก่ตัว แต่มันคือการสร้างรากฐานของความรักที่มั่นคง
เราไม่จำเป็นต้องรอให้คนอื่นมาบอกว่าเราเก่ง เรามีคุณค่า หรือเราสมควรได้รับความรัก ถึงจะเริ่มดูแลตัวเองได้
คุณมีคุณค่าในตัวเองอยู่แล้วค่ะ แม้ในวันที่คุณทำอะไรได้ไม่มาก แม้ในวันที่เหนื่อย หรือแม้ในวันที่คุณไม่สามารถช่วยเหลือใครได้เลย
บางครั้งความรักที่ดีที่สุดที่เรามอบให้ตัวเอง อาจเป็นเพียงการยอมรับว่า วันนี้ฉันเหนื่อยนะ ฉันอยากพัก และฉันไม่จำเป็นต้องฝืนตัวเองไปมากกว่านี้แล้ว
ลองเลิกคาดหวังว่าตัวเองจะต้องเข้มแข็งตลอดเวลา แล้วอนุญาตให้ตัวเองเป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งที่มีทั้งวันที่มีแรงและวันที่เหนื่อยล้าบ้าง
เพราะเมื่อเราเริ่มเข้าใจความรู้สึกของตัวเอง เราก็มีโอกาสที่จะดูแลความสัมพันธ์กับคนรอบข้างด้วยความเข้าใจมากขึ้นเช่นกัน
ไม่ใช่เพราะเราต้องทำทุกอย่างให้สมบูรณ์แบบ แต่เพราะเราเริ่มรู้จักความรักที่ไม่ต้องแลกมาด้วยการละเลยตัวเองค่ะ
ก่อนจบบทความนี้ ย่ามีเรื่องเล็กๆ อยากชวนคุณทำด้วยกันค่ะ
ลองนึกดูนะคะว่า ในช่วงที่ผ่านมา คุณเคยทำอะไรที่เป็นการใจดีกับตัวเองบ้าง
อาจเป็นวันที่คุณกล้าปฏิเสธบางสิ่งเพื่อให้ตัวเองได้พัก วันที่คุณซื้ออาหารอร่อยๆ ให้ตัวเอง หรือวันที่คุณเลือกไม่เก็บคำพูดของคนอื่นมาทำร้ายใจตัวเอง
ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องใหญ่เลยค่ะ
แค่คุณเริ่มเห็นความสำคัญของความรู้สึกตัวเอง นั่นก็มีความหมายมากแล้ว
ย่าอยากชวนให้คุณพิมพ์เรื่องราวดีๆ ที่คุณเคยใจดีกับตัวเองไว้ใต้คลิปนี้นะคะ
เผื่อเรื่องเล่าเล็กๆ ของคุณ จะเป็นแรงบันดาลใจให้ใครอีกคนที่กำลังลืมดูแลหัวใจตัวเองอยู่เหมือนกัน
แล้วเรามาเริ่มต้นดูแลหัวใจของตัวเอง รักตัวเอง และเติมแก้วน้ำของเราไปพร้อมๆ กันนะคะ
อย่าลืมว่า คุณสามารถรักคนอื่นได้ โดยไม่จำเป็นต้องลืมรักตัวเองค่ะ
ย่าเหมี่ยวเป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคะ
สนใจพูดคุยหรือศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับ QHHT กับย่าเหมี่ยว
โทรศัพท์ : 064-459-8222
Line : @qhht-thailand (มี @ ด้วยนะคะ)
